เห็บหมัดตัวร้ายและตัวดูดเลือดทั้งหลายมันกำลังจะมาพรากกระรอกที่คุณรักไป
 
 
      เนื่องจากปุ้ยได้มีโอกาสไปเจอบทความภาษาอังกฤษฉบับหนึ่งเกี่ยวกับกระรอกตัวน้อยของพวกเรา 
ในเนื้อเรื่อง(เล่าคร่าว ๆ นะคะ) บอกเกี่ยวกับความทรมานของกระรอกเทา ความเจ็บปวด ทรมานที่ว่านี้
มาจาก ตัว Warble หรือ เห็บหมัด แมลงดูดเลือดชนิดหนึ่งแต่ว่ามันมีขนาดใหญ่กว่าเห็บหมัดของสุนัขมากและที่สำคัญเจ้า Warble นี้สามารถติดคนได้ด้วย เจ้าตัวนี้มันจะเริ่มกัดและฝังตัวอยู่บนผิวหนังของกระรอกของคุณเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ และสร้างความเจ็บปวดให้กับกระรอกเป็นอย่างมาก เนื่องจากผิวหนังบริเวณนั้น จะอักเสบบวมแดง ผิวหนังจะบวมขึ้นเรื่อย ๆ ตามขนาดของตัวหนอน หรือ warble ที่โตขึ้นทุกวัน ขนบริเวณนั้นจะร่วงหมด ผิวหนังจะหยาบกร้านคล้ายกับเป็นโรคเรื้อน และในระยะหนึ่งก็จะลุกลามไปยังบริเวณผิวหนังใกล้เคียง เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ จนกระรอกของพวกเราไม่สามารถทนได้ และเสียชีวิตในที่สุด

*คำเตือน : (ภาพอาจจะน่ากลัวนิดหน่อยนะคะ ปุ้ยเห็นครั้งแรกก็ตกใจมาก น้ำตาจะไหล)
 
 
ตัวนี้คือระยะแรก ๆ ที่เจ้า warble มันมาเกาะเพื่อดูดเลือดกระรอกของเรา
 
 
ตัวนี้ผิวหนังเริ่มเป็นรอยแดงและอักเสบแล้ว ขนบริเวณนั้นจะร่วงไป
 
 
ตัวนี้กำลังอยู่ในขั้นลุกลาม จะเห็นได้ว่า มันมีลักษณะเหมือนดักแด้ เนื่องจากผิวหนังบริเวณนั้นจะอักเสบ
 
 
 
เมื่ออักเสบเต็มที่จะน่ากลัวแบบนี้แหละคะ เพื่อน ๆ
ตัวหนอนด้านในจะเจริญเติบโตกัดกินผิวหนัง เลือดและเนื้อเยื่อต่าง ๆ ของกระรอกเราแล้ว
 
 
ตัวนี้กำลังแย่แล้วคะ เพราะบาดแผลกินผิวหนังไปเป็นบริเวณกว้าง
ผิวกระรอกตอนนี้ก็เหมือนเป็นขี้เรื้อนแล้วด้วย
 
 
ผิวหนังของตัวนี้เป็นเหมือนแผลผุผอง
เนื่องจากกระรอกของเราชอบเกาเมื่อระคายเคืองในระยะแรก ๆ
เค้าจะเกาบาดแผลแต่หารู้ไม่ว่ามันจะยิ่งทำให้ลุกลามไปอีก 
 
 
 
 
ตัวนี้มีคนจับมันมาดู มันยังสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ
แต่ดูเหมือนว่า แผลจากเห็บหมัดของมันจะใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
หากเป็นถึงขั้นนี้ก็ยากจะรักษาแล้วนะคะ ต้องระวังให้ดี
 
 
เมื่อมาถึงจุดนี้ก็สายเกินแก้แล้ว
เจ้าตัวดูดเลือดมันได้กัดกิน เลือดเนื้อ
และสุดท้ายก็ฆ่าชีวิตกระรอกของเราไปแล้ว
 
 
  
 
 
 
 เมื่อกระรอกของเราตายมันก็จะออกจากตัวกระรอกเรา เนื่องจากไม่สามารถเจริญเติบโตไปได้อีกต่อไปแล้ว

เป็นไงคะ เรื่องราวที่ปุ้มปุ้ยได้นำมาฝากเพื่อน ๆ กันในวันนี้
คงจะทำให้เพื่อน ๆ ได้ดูแลรักษาความสะอาด
และคอยระแวดระวัง เจ้าตัวน้อยของคุณให้ปลอดภัยจากเพชรฆาตตัวนี้ด้วยนะคะ
*การป้องกันนั้นไม่ยากเลยเพียงแค่เพื่อน ๆ ขยันเช็ดตัวอาบน้ำ รักษาความสะอาดของกรง หรือ ที่อยู่อาศัย
ระวังเรื่องสัตว์เลี้ยงชนิดอื่นในบ้าน เช่น สุนัข แมว (กรณีที่เลี้ยงสัตว์ในบ้านหลายชนิด)
เนื่องจากอาจเป็นตัวนำ เพชรฆาตนี้มาใกล้กระรอกคุณได้
เพียงเท่านี้ก็หายห่วงไปได้ขั้นหนึ่งแล้วคะ
เพื่อน ๆ รู้กันรึยังเอ่ย ว่าเรามีแฟนเพจกระรอกแล้วนะคะ ติดตามความเคลื่อนไหวได้ที่
http://th-th.facebook.com/pages/LittlessquirrelExteen/114983391902038?sk=notes
อย่าลืมไปกดไลท์กันเยอะ ๆ นะคะ ^^
 

 

 

edit @ 25 Sep 2011 00:53:40 by squirrel

edit @ 25 Sep 2011 01:01:41 by squirrel

รักต่างพันธุ์

posted on 07 Mar 2011 21:35 by littlessquirrel
เรื่องราวที่ปุ้มปุ้ยอยากจะนำเสนอกับเพื่อน ๆ ในวันนี้
เป็นเรื่องราวของกระรอกตัวน้อย กับครอบครัวน้องเหมียว
ซึ่งจะว่าไปแล้ว ดูน่าฉงนอยู่เหมือนกันที่สัตว์ 2 ชนิดที่ดูเหมือนจะเป็นศัตรูกัน
กลับปรองดองกัน เอื้อเฟื้อ และ อารีกัน อย่างไม่แบ่งแยก
ดูทีไรก็แอบซึ้งใจทุกที
หากเราทุกคนรักกัน ไม่แบ่งแยกกันบ้างก็คงจะดีไม่น้อยเลย
(แอบนอย ๆ สถานการณ์บ้านเมืองเล็กน้อย)
ยังไง ก็ตามหวังว่า ภาพชุดนี้คงให้ข้อคิด และ ความบันเทิงต่อหัวใจแฟนคลับบล๊อกกระรอกได้ไม่มากก็น้อยนะคะ
ขอขอบคุณ เครดิต ภาพจาก เว็บไซด์ google ด้วยนะคะ
Cry
สุดท้ายนี้เพื่อน ๆ คนไหนเล่นFacebook สามารถติดตามความเคลื่อนไหวของบล๊อกได้อีกทางนะคะ
โดยการพิม Littlessquirrel@Exteen แล้วกด Like ได้เลยนะคะ
กินนม ๆๆๆ
แม่แมว: เอ๊ะ!!! ลูกชั้นหน้าแปลก ๆ นะเนี่ย งง
หิวจังเลย
ลูกแมว: นี่ออกมาได้แล้ว จะกินนมมั่ง กินอยู่ตัวเดียวเลย ออกมานะ อ๊ากก!!!
กระรอก: ไม่ออก ไม่ออก ยังไม่อิ่มเลยนะ จ๊วบ ๆๆๆ                                  
สุดท้ายนี้อย่าลืมติดตามบล๊อคกระรอกน้อยได้อีก 1 ช่องทางนะคะ
ในแฟนเพจ เฟสบุ๊ด Littlessquirrel@exteen  นะคะ
 
หรือ จะเมลล์มาหากันก็ได้นะคะที่

edit @ 9 Mar 2011 12:53:21 by squirrel

ตอนนี้ปุ้ยเลี้ยงกระรอกมาได้ 5 ปีกว่าแล้ว
ประสบการณ์ที่ผ่านมาได้สอนให้ปุ้ยเรียนรู้อะไร หลาย  ๆ อย่าง
การที่ได้ดูแลใครสักคน มันทำให้เราใจกว้าง นึกถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ
และจากการทำบล๊อคกระรอกนี้ทำให้ปุ้ยรู้สึกมีความสุขที่ได้แบ่งปันหลาย ๆ สิ่งให้คนอื่นได้รับรู้
ทำให้ปุ้ยรู้สึกว่า นอกจาก ทำให้ชีวิตเล็ก ๆ มีความสุขแล้ว ตัวของเราเองก็มี่ความสุขเช่นกัน
แม้ว่าบางครั้ง จะต้องเสียใจ และเป็นทุกข์ แต่นั่นมันก็ทำให้ปุ้ยมีประสบการณ์มากขึ้น
และเข้มแข็งมากขึ้นด้วย แม้ว่าจะต้องสูญเสียบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญไป
แม้ว่าตอนนี้ปุ้ยจะเหลือลูก ๆ  อยู่เพียง 2 ตัวเท่านั้นคือ ยุ่ง และ มารีโอ้
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความตั้งใจที่จะดูแลเค้าน้อยลงเลย กลับยิ่งคิดว่า ปุ้ยจำเป็นต้องดูแลเค้าให้ดีที่สุด
และต้องดูแลเค้าตลอดชีวิต แม้ว่าต้องแลกมาด้วยอะไร ปุ้ยจะพยายามทำให้ดีที่สุด

  
  
  
  
 
เค้าจะหลับชอบกวนอ่ะ เซงงงง
  
  
 
ยิ้มหน่อยเร็ว
  
 
ยืนดีดีนะ เดี่ยวหล่น
 
 
  
 
จุ๊บ จุ๊บบบบบบบบ
  
  
  
  
  
 
  
 
  
  
 
ลงไปได้ไหมเนี่ย???? หนักหัวอ่ะ
  
 
ศพเบนลี เห็นแล้วก็จะร้อง ฮือออออออ
  
 
 
 
ก็โดนกัดบ้างอะไรบ้าง
 
 
นิดหน่อย ทนได้
 
หลับปุ๋ยเลย
 
 
 
 
หาวแล้วก้อนอนต่อ 555
 
 
 
 
 
 
 เอามารีโอ้จับใส่กล่อง ข้อหาหมั่นใส้ 555
 

edit @ 29 Sep 2010 23:51:53 by squirrel